90 days to wed a boer at first sight

Ik hou van datingprogramma’s: ‘Married at first sight’, ‘First dates’, ’90 Days to wed’. Vanavond mocht ik voor het eerst genieten van ‘Lang leve de liefde’ en sinds ik in Zeeland woon, kijk ik elke zondagavond ‘Boer Zoekt Vrouw’. Beetje hetzelfde genre allemaal, alleen is het in dat programma geen belediging als je de man in kwestie een boer vindt. In al deze programma’s zijn mensen op zoek naar een partner, iemand om samen mee oud te worden. Spoiler alert: dat lukt in de meeste gevallen niet.

De meeste van de dates lopen namelijk op helemaal niks uit, nada noppes. Waar sommige mensen eerst een hapje met elkaar gaan eten op hun eerste date (First dates), rennen mensen in andere programma’s meteen naar het altaar om met een onbekende trouwen, al dan niet binnen 90 dagen na hun eerste ontmoeting. In ‘Lang leve de liefde’ gaan mensen een paar nachtjes samenwonen in een huisje. Nu zijn drie dingen in het level heel onverstandig: 1. gaan uiteten op een eerste date. Gewoon niet doen. Noem me kortzichtig maar binnen twee minuten wist ik of ik iemand leuk zou kunnen vinden of niet. Om daarna nog drie gangen iemand aan te moeten gluren is dan echt geen pretje. Punt 2: een paar nachtjes met een vreemde in een huisje gaan logeren is een nog veel slechter idee en helemaal in de categorie ‘nooit doen’ valt: meteen met iemand trouwen.

Boerenverstand zou je zeggen, maar in het programma ‘Married at first sight’ worden mensen “door de wetenschap” aan elkaar gekoppeld. Klinkt heel solide. Als iets wetenschappelijk bewezen is, kun je ervan uitgaat dat het wel goed zal zijn. Verblind door verwachtingen en schermend met de term “wetenschap” zetten mensen zonder blikken of blozen een krabbel in een trouwboekje begeleid door de voice-over die zegt: “geregelde huwelijken zijn standvastiger,,. Ja hallo! Dank je de koekoek! In India zijn ze standvastig. Of in Pakistan. Of in Afghanistan. In landen waar mensen niet kúnnen scheiden omdat ze dat hun familie niet aan kunnen doen! In landen waar mensen berusten in hun lot en er maar het beste van proberen te maken. Ja, in die landen zijn gearrangeerde huwelijken standvastig. Maar in onze maakbare Nederlandse samenleving toch niet? Wij zoeken naar de enige echte, perfecte, allesomvattende liefde en daar moet alles voor wijken. Ook het huwelijk met een of andere onbekende die volgens de wetenschap zeker 77% met je matcht, want van de pak ‘m beet 20 stellen zijn er nog 2 samen. Niks standvastigs dus aan de huwelijken van ‘Married at first sight’.

Het grappige vind ik dat mensen wetenschap lijken te verwarren met perfect: wetenschappelijk gezien passen wij bij elkaar, dus laten we meteen maar trouwen. En allemaal verwachten ze dan de perfecte partner en relatie op een presenteerblaadje aangereikt te krijgen, om over aantrekkingskracht nog maar te zwijgen.
Maar dat je wetenschappelijk gezien bij elkaar zou kunnen passen, zegt toch helemaal niet dat je de perfecte partner voor het altaar gaat ontmoeten?
Waar is die gedachtekronkel ontstaan? En het vervelende voor de deelnemers: de teleurstelling is enorm groot als blijkt dat je wetenschappelijke match niet de perfecte partner blijkt. Told you so! Maar veerkrachtig als de meeste mensen zijn, gaan ze gewoon verder op zoek naar hun ideale partner. Gelukkig voor hen faciliteert Videoland dat in de vorm van ‘Second chance to marry een van de partners die at first sight heeft afgedaan’.

Hetzelfde zie je gebeuren in ’90 Days to wed’. In dit programma reizen Amerikanen de hele wereld over om hun internetliefde te ontmoeten. De meesten zoeken één keer iemand op in hun eigen land, doen binnen enkele weken een aanzoek om daarna een K1-visum aan te kunnen vragen waarmee ze hun verloofde naar de VS kunnen halen. Addertje onder het gras: bij een K1-visum moet je binnen 90 dagen trouwen anders moet je geliefde linea recta terug naar het land van herkomst. Sommige kandidaten zijn al jaren bezig om dezelfde persoon over te laten komen, andere kandidaten doen een tweede of derde poging met nieuwe liefdes. Blind van verlangen halen mensen een geliefde uit Brazilië, Tunesië, Rusland of de Filipijnen. In sommige gevallen spreekt de verovering nauwelijks Engels en word je via een spraak-app ten huwelijk gevraagd, in andere gevallen ligt het er duimendik bovenop dat mensen vooral voor een Greencard komen. Maar ook in dit programma hopen de Amerikaanse deelnemers allemaal nu eindelijk de perfecte partner te vinden en voor altijd samen gelukkig te blijven. Lukt dat niet, dan vloeien krokodillentranen en roepen deelnemers al stampvoetend uit dat zij toch ook de perfecte partner verdienen.

Ook in ‘Boer Zoekt Vrouw’ zijn na de citytrips nagenoeg geen koppels meer over: te saai, te wild, te ver weg, teveel nog een kind, teveel drugs, te weinig gemeen, te weinig de gevoelens op elkaar afgestemd, teveel geouwehoer of veelsteveel zo koud als een ijskast. In dit seizoen dus geen perfecte partners, geen perfecte stelletjes en geen perfecte relatie, al is de hoop nu nog gevestigd op Milou en haar Zeeuwse boer.

Maar wat is dan de perfecte partner? En wanneer is iemand dat? In ‘Lang leve de liefde’ gaf één van de deelneemsters aan dat ze het hele plaatje al voor zich zag: “samen met een man lopen door het bos met drie blonde kindjes”. Er ontbrak helaas nog één klein puzzelstukje en dat was de man in kwestie.
Hemeltje lief, je zou je als man maar voor dat karretje laten spannen! Want nu lijkt het wel alsof ze alleen maar drie kinderen van je wil en door het bos wil lopen, maar ik weet zeker dat het perfecte plaatje stiekem veel verder gaat. Na die boswandeling moet er namelijk gezellig wat gedronken worden in een restaurantje, daarna gaan we gezellig met z’n allen naar huis waar de 3 blonde kindjes zichzelf voorbeeldig vermaken, waar hij een lekker wijntje voor haar inschenkt, een borrelhapje serveert, voor haar kookt, haar masseert en ze daarna in de slaapkamer dingen doen waar de hoofdrolspelers van 50 Shades of Grey nog rode wangetjes van krijgen.

Wake up! Het leven is geen boswandeling en het leven is geen citytrip om te kijken of je de perfecte partner te pakken hebt. In de praktijk is het leven een aaneenschakeling van op elkaar lijkende dagen waarbij ’s ochtends vroeg de wekker gaat, je gaat werken, je thuiskomt, je gaat eten, tv-kijken of sporten en dan slapen. Als je die drie blonde kinderen hebt dan loop je tussendoor de benen uit je lijf om alles op een dag voor elkaar te krijgen. Ja, je kunt het leven aangenamer maken door deze dingen samen te doen met iemand die fijn gezelschap is maar daar houdt het toch wel bij op lijkt me? Maar nee, wij willen allemaal het perfecte plaatje en raken gefrustreerd als we dat niet kunnen vinden. Teleurgesteld zijn we als blijkt dat ook die ene partner weer niet de perfecte is. Alle mensen die zoeken naar de perfecte partner zou ik willen aanraden om eens deze hilarische doch confronterende video te kijken van Alain de Botton genaamd: Why you will marry the wrong person .

Misschien is het hoog tijd om eens stelletjes in beeld te brengen die al jaren getrouwd zijn en nog steeds gelukkig zijn met elkaar. Gewoon om mensen te laten zien hoe het échte leven is en dat een huwelijk vooral heel hard werken is. Dat je de perfecte relatie zelf moet maken, samen met je partner. Mijn schoonouders zijn daar een perfect voorbeeld van, maar zullen vast niet op TV willen. Hoe dan ook, ze zijn inmiddels al langer getrouwd dan ik oud ben en zijn nog steeds gelukkig met elkaar. Toen ik vroeg wat hun geheim was zei mijn schoonmoeder: “soms horn die ding ‘r ok bie ei, joe ga gew’n sam’n dor ei,,. Dat is Zeeuws voor: soms horen de minder leuke dingen er ook bij hè, je gaat gewoon door hè. Als ik naar hen kijk zie ik twee mensen die elkaar accepteren zoals ze zijn, nog steeds met elkaar kunnen lachen, voor elkaar zorgen en van elkaar houden. Twee mensen die net als jij en ik een manier hebben moeten zoeken om met de hoogtepunten en dieptepunten van het leven om te gaan en er toch telkens samen uitgekomen zijn. Er is niets perfects aan maar voor mij zijn ze misschien daarom wel het voorbeeld van het perfecte stel.

Dit bericht is gepost in Blog. Bookmark de link.